Kozağacıma

Çok hoşuma gidiyor gülücüm,gülüsü demeleri
Kendi anlayışına göre güzelce söylemeleri
Birlik ve beraberlik içinde hareket etmeleri
Ne de güzeldir ekmek parası için yabana gitmeleri

Kozağacında yaşayan cennet havası solur
Baharda her yer yemyeşil olur
Mezarlık asırlık ardıçlarla doludur
Kozağacım saadetle yaşamanın kısa yoludur

1968 yılından beri belediyelik bir yerdir
Kültürüyle,doğasıyla eşsiz bir değerdir
Şivesiyle,giysileriyle,konuşmalarıyla bambaşkadır
Diyar diyar dolaşsam bile kozağacım başkadır

Şuan Kozağaçlılık yarayan bir kanadır
Herkesin düşüncesi bir başka yanadır
Kozağaçlı olmak cesaretten ibarettir
Cesaretin simgeside güçlü dirayettir

Sipsi sesini duydu mu pür dikkat olur
Cura sesini duyunca hüznü kaybolur
Kabacayı çıkıncaya kadar yorulur
Hemşerilerim yayla şenliklerinde bir başka güzellikle haşrolur

Hiç unutulur mu? Taşlı uzun okul yılları
Büyük bir sevinç ve özlem duyulan küçücük okul sıraları
Belediyenin oradan başlayıp,petrole kadar giden tahta arabaları
Soframıza sonsuz bereket bahşeden verimli tarlaları

Tarihine gelince M.Ö.3000 yılına uzanır
O güzelim antik tarihi eserler yüreklere saplanır
Yazılıtaşta,kızılkayada,asarlıkta,akpınarda diye sıralanır
Bir hiç uğruna,sorumsuzca zenginlik hayaliyle parçalanır

Atatürk diyor ki”köylü milletin efendisidir”
Kozağaç adı burdurda adların beyefendisidir
Bunlar tarihçi şeref akbulut’un düşüncesidir
Kozağacına duyduğu özlemin bir gölgesidir

ŞEREF AKBULUT
Çanakkale 18 Mart Üniversitesi
Tarih Bölümü 4.Sınıf Öğrencisi